เหรียญสิบ

posted on 04 Aug 2009 23:38 by thepopup in Myself

"ความจริงแล้วก็ไม่ได้ว่างซะทีเดียวหรอกครับ แต่อยากมาอัพบลอคให้รู้ว่าไอ้คนพิมพ์ มันยังไม่ตาย"

ตอนนี้ผมก็อยู่ในมหาลัยเป็นที่เรียบร้อยแล้ว กำลังเรียนอยู่คณะวิทยาศาสตร์-เทคโนโลยีทางอาหารอยู่ครับ มหาลัยก็...ใกล้ๆ กับมาบุญครองนั้นล่ะ ตัวผมเองตอนม.ปลายนี่รู้สึกว่าการไปมาบุญครองนี่มันเป็นประสบการณ์ที่จะต้องไขว่คว้าหามาให้ได้อยู่เสมอเลยทีเดียว (โดยเฉพาะชั้น 7) ความจริงมันก็ไม่ใช่อะไรหรอกครับ แค่ต้องการได้สนุกกับเพื่อนๆ เท่านั้นเอง ไม่รู้ว่าผมจะโชคดีหรือโชคร้ายนะ ที่เพื่อนๆ ผมฐานะการเงินค่อนข้างจะดี เลยมีเวลาไป "ฝึกลมปราณ" ตรงบริเวณตู้เกมตามมาบุญครองชั้น 7 อยู่บ่อยๆ ไอ้เราก็มีแต่เพื่อนกลุ่มนี้ที่เราพอจะเฮฮาด้วยได้ ส่วนอีกกลุ่มนึงก็เข้าหาตอนต้องการความรู้และเมื่อต้องการทำงานเท่านั้นเอง (ไม่รู้ว่ามันเห็นแก่ตัวไปหน่อยหรือเปล่าก็ไม่ทราบ)

กลับเข้ามาที่ตู้เกมกันต่อครับ มันต้องมี"มูลค่าความสนุก"ของมันใช่มั้ยล่ะครับ แน่นอนว่าเหรียญสิบสองเหรียญคือมาตรฐานสากลของตู้เกมในละแวกนั้นเกือบทุกตู้ (โดยเฉพาะเกมใหม่ๆ) แล้วไอ้เกมที่เพื่อนๆผมมันเล่นมันเป็นเกมเก่าๆ ซะที่ไหนกันล่ะครับ เกมใหม่ๆ ทั้งนั้น (ไม่ขอกล่าวนะครับ เพราะคงจะรู้กันดีถ้าได้เหยียบย่ำไปบริเวณนั้น) ตอนที่อยู่ที่นั้นผมเองก็ไม่คิดอะไรมาก หมดก็แลก หยอดใหม่ เพราะไอ้เกมพวกนี้มันต้องฝึกกันอยู่แล้ว เกมตู้ที่เล่นครั้งเดียวเก่งนั้นไม่มีครับ ผมเองก็คิดว่าการที่น่าจะเก่งได้เหมือนพวกมันนั้น ต้องเล่นให้มากขึ้น มากขึ้น และมากขึ้นอีก...

เก่งแล้วได้อะไร?

คำถามนี้เริ่มแทรกซึมเข้ามาในหัวสมองผม นั้นสิ เก่งแล้วได้อะไร นอกจากการยอมรับ (แกมไม่พอใจนิดๆ ของเหล่าเพื่อนๆของผม แล้วมันก็ไปฝึกให้เก่งกว่าผมอีก) ที่เหลือก็ไม่มีอะไรเลย แถมรู้สึกไม่สนุกด้วยซ้ำเวลาเล่น มันเหมือนเครียดอ่ะครับ บอกไม่ถูก คือคิดอยู่แต่ว่าเราต้องผ่านท่อนนี้ไปให้ได้ เพลงนี้เราต้องผ่าน ด่านนี้เราต้องรอด

นี่เรียกว่าเกมหรือเปล่านะ?

เหรียญสิบสองเหรียญที่หยอดไปทำไมทำให้เครียดได้ขนาดนี้ เสียงรอบตัวก็ดังจะตาย ยังกับไม่ใช่ห้างสรรพสินค้า มันเหมือนกับสถานบันเทิงตามถนนทั่วๆ ไป คุยกันแทบไม่ได้ยิน หูเราจะเป็นอะไรมั้ย

เงินใคร?

งานเราก็ยังไม่ได้ทำ พ่อแม่ก็ต่างทำงานหามาให้ เขาเหนื่อย แต่เรากลับมาสนุก(สนุก?) กับอะไรก็ไม่รู้ที่ไม่น่าจะเรียกว่าเกม...

จนถึงตอนนี้ มีเหรียญสิบเต็มกระเป๋าที่ผมใช้เก็บเหรียญจนเรียกได้ว่ามัน"ตุง" เวลาซื้ออะไรก็พยายามใช้แบงค์ให้เขาทอนเหรียญสิบมาให้ แต่ผมก็ไม่ได้เอาเหรียญสิบไปหยอดตู้เกมบนชั้นเจ็ดของมาบุญครองแต่อย่างใด...

เก็บไว้ใช้ยามฉุกเฉิน หรือยามที่เราไม่มีเงินจริงๆ จะดีกว่ามั้ย
เหรียญสิบที่ดูเหมือนว่าเราจะได้มาง่ายๆ เอาไปให้บางคนที่อดอยาก แทบจะไม่มีเหรียญสิบให้ได้ใช้ จะดีกว่ามั้ย

เหรียญสิบ สิบเหรียญ มันมีค่าเท่ากับ หนึ่งร้อยบาทแล้วนะครับ
และความสนุกไม่จำเป็นต้องแลกมาด้วย"มูลค่าความสนุก"เฉกเช่นเหรียญสิบ ยังมีอีกเยอะ

ลองไปหากันดูสิครับ ใกล้ๆ ตัวเรานั้นแหละ...


แท็ก : พี่ป๊อป พี่ป๊อป
พี่ป๊อป : มีอะไร?
แท็ก : จะไปเล่นเกม ขอเหรียญสิ...

ผั้ว!!

Comment

Comment:

Tweet